Ήταν προορισμένος να γίνει ραβίνος και να προσηλωθεί στις ταλμουδικές σπουδές, αλλά η δημιουργική παρόρμηση του Σολ Λάιτερ (Saul Leiter) αποκαλύφθηκε και άλλαξε όσα σχεδίαζε η οικογένειά του για το μέλλον του.
Ο Αμερικανός καλλιτέχνης και πρωτοπόρος της έγχρωμης φωτογραφίας δημιούργησε ένα εκτενές φωτογραφικό και εικαστικό έργο, καθώς φωτογράφιζε καθημερινά για εξήντα χρόνια, παρατηρώντας προσεκτικά την καθημερινή ζωή και ανακαλύπτοντας την ομορφιά στους δρόμους της γειτονιάς του, του Ιστ Βίλατζ στη Νέα Υόρκη.
Μετά τον θάνατό του το 2013, ο Σολ Λάιτερ άφησε πίσω του μια αξιοσημείωτη συλλογή από περίπου 15.000 ασπρόμαυρες εκτυπώσεις, 40.000 έγχρωμες διαφάνειες, παρόμοιο αριθμό ασπρόμαυρων αρνητικών και πάνω από 4.000 πίνακες. Το έργο του ανακαλύφθηκε εκ νέου και επανεκτιμήθηκε για τον πρωτοποριακό ρόλο του στην εμφάνιση της έγχρωμης φωτογραφίας.
Η μεγαλύτερη έκθεση αφιερωμένη στο έργο του ταξίδεψε στην Αρλ της Γαλλίας, στο Λονδίνο, στο Ηνωμένο Βασίλειο και τώρα μεταφέρθηκε στο Σαν Σεμπάστιαν στην Ισπανία.
«Δεν έχω φιλοσοφία. Έχω μια κάμερα. Κοιτάζω μέσα από την κάμερα και βγάζω φωτογραφίες. Οι φωτογραφίες μου είναι ένα μικρό μέρος αυτού που θεωρώ ότι θα μπορούσε να φωτογραφηθεί. Είναι θραύσματα άπειρων δυνατοτήτων» είχε επισημάνει ο αείμνηστος φωτογράφος.
Την έκθεση «Un mundo inacabado» (An Unfinished World) σε επιμέλεια της Αν Μορίν και συμπαραγωγή των diChroma photography και Les Rencontres d'Arles συνθέτουν 172 φωτογραφίες, 94 από τις οποίες είναι ασπρόμαυρες, 20 έγχρωμες και 37 ακουαρέλες και γκουάς, αλλά και ντοκουμέντα και περιοδικά με τα οποία συνεργάστηκε.
Η επιμελήτρια επέλεξε η έκθεση να μην έχει ενότητες και να παραπέμπει σε μια περιοχή χωρίς όρια, χωρίς ορίζοντα. «Ο κόσμος του Λάιτερ επεκτείνεται, ξεδιπλώνεται, διευρύνεται» όπως αναφέρει σημειώνοντας ότι η ελευθερία ήταν η αιώνια αναζήτηση του καλλιτέχνη.
«Δεν συμμετείχε σε κανένα καλλιτεχνικό, πολιτικό ή κοινωνικό κίνημα ή ομάδα. Αν πρέπει να τον ταυτίσουμε με μια ομάδα, λόγω του τρόπου ζωής του, αυτή θα ήταν με τη γενιά των μπιτ, σε μόνιμη αναζήτηση της ελευθερίας. Ήταν ένας ελεύθερος περιπλανώμενος σε όλη του τη ζωή, που συγκέντρωνε μικρά θραύσματα ενός ημιτελούς κόσμου» εξηγεί.
Καπέλα τοποθετημένα σε βιτρίνα ή στο κεφάλι ενός περαστικού, ένα ατύχημα στον δρόμο όπως το αποτυπώνει το μάτι του φωτογράφου από απόσταση και κτίρια είναι κάποιες από τις εικόνες που κατέγραψε με την κάμερά του ο φωτογράφος.
Αντίτυπα του Harpers' Bazaar, ενός περιοδικού με το οποίο συνεργάστηκε και το οποίο και δημιούργησε έγχρωμες φωτογραφίες μόδας για εξώφυλλά του παρουσιάζονται στην έκθεση, σύμφωνα με το Ισπανικό Πρακτορείο Ειδήσεων EFE.
Η έκθεση περιλαμβάνει επίσης απόσπασμα της ταινίας «In No Great Hurry: 13 Lessons in Life with Saul Leiter» που γυρίστηκε στο στούντιο του φωτογράφου μεταξύ 2010 και 2011 και τη σειρά φωτογραφιών «In my Room» που δημιούργησε επί δεκαετίες στον προσωπικό του χώρο, στο υπνοδωμάτιό του και περιλαμβάνουν εικόνες συντρόφων του που εμφανίζονται με τα πρόσωπά τους, ακόμη και την ταυτότητά τους.
Ο Σολ Λάιτερ γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ, ήταν γιος ραβίνου και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με τη σκέψη να γίνει ζωγράφος. Η φιλία με τον καλλιτέχνη Ρίτσαρντ Πουζέτ-Νταρτ τον οδήγησε στη φωτογραφία. Επέλεξε να φωτογραφίσει έγχρωμα τη δεκαετία του 1940, σκηνές του δρόμου και τον μικρό κύκλο των φίλων του.
Ο καλλιτέχνης πέθανε στις 26 Νοεμβρίου 2013 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 89 ετών.
Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουλίου και θα διαρκέσει έως τις 10 Νοεμβρίου του 2024.
Φώτο: Ο φωτογράφος και ζωγράφος Saul Leiter χαμογελά κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο "σπίτι της φωτογραφίας (House of Photography)" στο Αμβούργο τον Φεβρουάριοτου 2012 (ANGELIKA WARMUTH).
ΑΠΕ-ΜΠΕ/Κ.Γ.